TRANSMISJA NA ŻYWO  

 

TRANSMISJA  Z KOŚCIOŁA
NIEDZIELA
godz. 07.00, 09.00, 11.00

   

KONTO PARAFIALNE  

Numer konta parafialnego: 

76859100070300029783540001

 

   

LITURGIA SŁOWA BOŻEGO  

   

BIBLIA MP3  

   

Warto przeczytać  

AUTOR
Ks. dr hab. Zbigniew Wolak
>> czytaj więcej... <<

Rozważania publikowane
na naszej stronie
=>> ZOBACZ <<=

   

Felietony /archiwum/  

>> czytaj więcej... <<

Śp Ks. Proboszcz
mgr Wiesław Jemioło
/autor/

   

MÓL KSIĄŻKOWY POLECA  

ARCHIWUM

/ŚP. Wiesław Kutek/
Kto czyta - żyje wielokrotnie
Kto zaś z książkami
obcować nie chce -
na jeden żywot jest skazany

   

MISJE W KAZACHSTANIE  

NASZ RODAK NA MISJACH
W KAZACHSTANIE


Ks. mgr Piotr Kluza

 

   

Ciekawe Linki  

   

Przytoczony fragment Księgi Mądrości to jedna za najważniejszych prawd naszego życia. Mamy pamiętać nie tylko o tym, że kiedyś nasze życie się przedłuży, ale też o tym, że cokolwiek teraz czynimy staje się częścią tego naszego nieskończonego, nieśmiertelnego życia. W szczególności dotyczy to dobrych uczynków. Dobro, które czynimy w naszym ziemskim życiu jest nieraz częścią naszej ekonomii, umiejętności sprawnego gospodarowania ziemskim życiem. Wiemy, że nie jesteśmy idealni, ale czyniąc dobro zjednujemy sobie ludzi i zyskujemy od nich również różne dobre, potrzebne, pożyteczne rzeczy czy uczynki.

Daję coś, czego inni potrzebują, aby otrzymać od nich coś, czego sam potrzebuję. Jakby ludzie niczego nie potrzebowali, to chyba rzadko by byli tacy dobrzy dla innych.
Ekonomia oznacza umiejętność gospodarowania w sytuacji, gdy brakuje jakichś dóbr. Jakby komuś niczego nie brakowało, to by mu nie była potrzebna żadna ekonomia, ale na ziemi takiego stanu raczej nie doświadczymy. Słowo „ekonomia” wiąże się dziś z gospodarką domową, państwową czy międzynarodową, z pieniędzmi, ale najpierw pojawiło się ono w języku religijnym – bo dotyczy ono tego, jak radzić sobie w życiu, gdy mamy spełniać Boże przykazania, kochać bliźniego, być dobrymi i miłosiernymi dla innych, w sytuacji, gdy z powodu grzechu pierworodnego i naszych własnych grzechów jesteśmy nieraz ubodzy duchowo, słabi, leniwi, zazdrośni, pełni różnych wad. Wiemy o tym sami, a jeszcze lepiej wie o tym Pan Bóg, który ciągle nas poucza, napomina, przebacza, zachęca. A Pan Jezus do tego dodał wiele przykładów, bo jako Człowiek pokazywał nam, jak można być człowiekiem, a jednocześnie pełnić bez reszty wolę Boga.
Dzisiejsza ewangelia (Mk 5,21-43) daje nam opis dwóch cudów – uzdrowienia i wskrzeszenia. Można by powiedzieć, że łatwo być dobrym, jak jest się Bogiem. Ale przecież Chrystus, będąc bogaty, dla nas stał się ubogim, aby nas ubóstwem swoim ubogacić, jak pisze św. Paweł. Jego dobroć kosztowała Go nie mniej trudów niż nasza, a gdy sobie uświadomimy, że zaprowadziła Go na krzyż, to zrozumiemy, jak ważny jest dla nas Jego przykład, jak cenny, skoro takiej ceny wymagał. My oczywiście nie potrafimy leczyć ciężkich chorób dotykiem ani wskrzeszać umarłych tak, jakbyśmy ich budzili ze snu. Ale przecież i z nas wychodzi moc, i my możemy spełniać wiele dobrych i ważnych uczynków, czasem widocznych dla wszystkich, czasem ukrytych przed światem. Sam Pan Jezus nieraz prosił, by nie rozgłaszano Jego cudów, ale przeważnie Go nie słuchali. Cuda były znakami ważniejszych spraw – prawdy o Bogu, o Jego wszechmocy, o zbawieniu, o potrzebie czynienia dobra. Jezus wiedział, że wychodzi z niego moc – ale chciał, by ta moc kierowała ludzi ku Wszechmocnemu, ku Bogu, żeby ludzie myśleli nie tylko o chlebie, który odżywia nasze ciała, ale też by szukali pokarmu dla duszy; żeby pamiętali o wieczności.
Próbujmy być tak dobrzy, jak tego chce od nas Bóg, a nie tylko tak, jak to służy naszym doczesnym interesom. Dbałość o swoje interesy nie jest zła, o ile nie burzy porządku moralnego, ale dla człowieka wierzącego nawet to nigdy nie wystarcza. Pamiętajmy, że nasze dobre uczynki służą nie tylko nam, ale przyczyniają się do rozszerzania nauki Bożej. Św. Teresa od Dzieciątka Jezus w Dziejach duszy wielokrotnie wspomina dobroć i szlachetność swojego ojca. Niekiedy mówi o nim nawet z zachwytem. I wyciąga z tego taki wniosek: „Dlaczegóż miałabym wątpić o miłości i dobroci Ojca mojego w niebie, podczas gdy od ojca mojego, który jest tylko człowiekiem, doznałam tyle dobroci i czułości?” Chcemy czy nie, tu na ziemi Boga musimy pojmować na podobieństwo człowieka (jakieś podobieństwo zresztą jest, bo w końcu Bóg człowieka stworzył na swój obraz i podobieństwo). Zatem starajmy się o to, aby nasza dobroć pomagała ludziom troszkę lepiej pamiętać o dobroci Bożej.
Św. Paweł daje ciekawe pouczenie: „Nie o to bowiem idzie, żeby innym sprawiać ulgę, a sobie utrapienie, lecz żeby była równość”. Dobrze jest nieraz „wejść w skórę” drugiego (Anglicy mówią: pochodzić w jego butach) i zastanowić się, jak się on czuje, co go cieszy, co boli i nieraz łatwo zrozumiemy, jak podobny jest do nas. Łatwiej wtedy będzie mu pomóc czy wybaczyć.
Żyjemy dla wieczności, więc pozwólmy, żeby czas pracował dla nas – gdy czas upływa, nabierajmy życzliwości, łagodności, umiejętności rozumienia i przebaczenia. Uczmy się lepiej pamiętać dobrze rzeczy, a szybciej zapominać złe. Nie bójcie się, że będziecie samych siebie oszukiwać – psychologowie zbadali, że w małżeństwie ludzie pięć razy bardziej pamiętają przykrości niż życzliwość, czyli żeby wyrównać jedną podpadkę trzeba ją zrównoważyć pięcioma dobrymi uczynkami. Jak się nam uda zmniejszyć tę proporcję do 4:1, to już będzie trochę lepiej, jako do 3:1, to zapanuje powszechny pokój, a jak jeszcze bardziej, to już chyba będziemy w niebie. Niech nasze rozliczanie się z innymi, nasza ekonomia zbliża się do ekonomii Bożej, ekonomii zbawienia. Bo Pan Bóg ma wszystko i wszystko może, tylko nam nie może dać więcej niż chcemy od Niego brać. Bądźmy dobrzy, dobrzy dla innych i dla siebie, bo tym sposobem otworzymy nasze serca jak przepastne worki („serca jak dzbany łaski, takie serca jak gwiazdki…”, jak pięknie Krzysztof Kamil Baczyński pisał, ale pozostańmy przy ekonomicznych porównaniach)… zatem serca nasze jak worki, które Pan Bóg będzie napełniał swoimi darami. Amen.

Ks. Zbigniew Wolak 

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież