ADWENT 2017

   

LOKALIZACJA

   

LITURGIA SŁOWA BOŻEGO  

   

BIBLIA MP3  

   

Warto przeczytać  

AUTOR
Ks. dr hab. Zbigniew Wolak
>> czytaj więcej... <<

Rozważania publikowane
na naszej stronie
=>> ZOBACZ <<=

   

Felietony /archiwum/  

>> czytaj więcej... <<

Śp Ks. Proboszcz
mgr Wiesław Jemioło
/autor/

   

MÓL KSIĄŻKOWY POLECA  

ARCHIWUM

/ŚP. Wiesław Kutek/
Kto czyta - żyje wielokrotnie
Kto zaś z książkami
obcować nie chce -
na jeden żywot jest skazany

   

MISJE W KAZACHSTANIE  

NASZ RODAK NA MISJACH
W KAZACHSTANIE


Ks. mgr Piotr Kluza

   

Ciekawe Linki  

   

„O nic się już zbytnio nie troskajcie, ale w każdej sprawie wasze prośby przedstawiajcie Bogu w modlitwie i błaganiu z dziękczynieniem!” (Flp 4,6). Ten fragment z Listu do Filipian św. Pawła można dziś traktować także jako zachętę do różańca, o którym słów parę chcę teraz powiedzieć.
Nie troskajcie się zbytnio to nie znaczy: niczym się nie przejmujcie – byle do wieczora, byle do rana, byle mnie było dobrze. Przeciwnie, ważne jest całe nasze życie, wszystkie jego sprawy, ważni są ludzie, którzy żyją obok nas i daleko. Ważny jest świat i wszystko, co na nim. Św. Franciszek mówił: „Bóg mój i wszystko moje”. Jeśli się modlimy, stajemy się władcami nas samych i wszystkiego, co Bóg stworzył. Chcemy być z Tym, który jest wszechmocny, którego wola jest najlepsza i miłość najdoskonalsza. Chcemy być z tymi, którzy w niebie oglądają Boga i przynoszą Mu nasze modlitwy, a wśród nich najważniejsza jest Matka Jezusowa, Maryja.

          Różaniec to modlitwa bardzo prosta, a jednocześnie bogata i wciągająca nas w samo serce naszej wiary. Zaczynamy ją znakiem krzyża, a potem odmawiamy „Wierzę w Boga”, czyli modlitwę, która jest najkrótszym katechizmem, zawiera najważniejsze prawdy. Działa tak, jak byśmy nastawiali nawigację, która nas będzie prowadzić drogami wiary przez nasze życie, pomaga uniknąć bezdroży, niepotrzebnych objazdów i ślepych dróg. Dzięki niej lepiej pamiętamy, jaka jest podróż naszego świata od stworzenia nieba i ziemi do zmartwychwstania ciał i żywota wiecznego. W tej podróży nie jesteśmy sami, bo jest z nami Ojciec nasz, którego przyzywany w następnej modlitwie odmawianej na pierwszym paciorku różańca. Jezus nauczył jej swoich uczniów, gdy o to prosili. My czasami nie wiemy, jak się do ludzi odezwać, żeby im powiedzieć o swoich uczuciach, swoich sprawach, potrzebach, pragnieniu bliskości. Cóż dziwnego, że apostołowie nie wiedzieli, jak mówić do Boga, którego nieskończoną wielkość i dobroć odkrywali w naukach Jezusa. Dlatego cieszmy się razem z nimi, że Jezus sam otworzył nam usta, byśmy w najlepszy sposób zwracali się do naszego Boga, do najlepszego Ojca. Odmawiajmy tę modlitwę z uwagą, radością, no i pobożnie. Ks. Jan Twardowski przypominał, żeby nie mówić szybko, jednych tchem: „ale-nas-zbaw-ode-złego-amen”, bo „amen” wcale nie jest złe, ale całkiem dobre. Amen, podobnie jak enter w komputerze, znaczy: niech się tak stanie, bo tak jest dobrze.

          Po „Wierzę w Boga”, która wyraża wiarę Kościoła pilnowaną przez Ducha Świętego i po „Ojcze nasz”, w którym Jezus nauczył nas wzywać Boga Ojca, zaczynamy odmawiać „Zdrowaś Mario” powtarzając słowa anioła Gabriela wypowiedziane do Matki Bożej. Za ludźmi powtarzamy różne mniej czy bardziej ważne rzeczy, a tu możemy powtarzać za samym aniołem – gdy on to mówił, tylko jemu było wolno takie słowa wypowiedzieć, bo tylko on – jako Boży posłaniec – wiedział o wyjątkowej godności Matki Jezusa. Sami wiemy, ile w nas radości, gdy możemy pochwalić dziecko, ojca, matkę, przyjaciela – a przecież tutaj możemy pochwałę wypowiadać do Matki Boga, która stała się i naszą Matką. Gdy odmawiamy różaniec, nie jesteśmy jak niemowlęta, które śpią, albo wrzeszczą, tzn. proszą o pokarm czy opiekę. Jesteśmy jak dzieci, które już poznały dobroć, piękno, wartość swojej matki i potrafią Jej to powiedzieć.

          Dołączamy też „Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu”, żeby pamiętać, komu chwała się najbardziej należy. Bo o naszej mądrości świadczy też to, czy Boga chwalimy najbardziej, a potem za co i jak chwalimy ludzi. I ewentualnie, czym się sami chwalimy. Wreszcie wołając „O, mój Jezu”, powierzamy Mu największe nasze lęki przez winą i karą. Bo gdy nam pozwolono wierzyć, ufać, kochać, chwalić Boga i Jego świętych, to właśnie wtedy napełnia nas gorące pragnienie, by swoją duszę uczynić czystą i piękną.

          Odmawiamy różaniec na paciorkach powiązanych łańcuszkiem lub sznurkiem – sznurek przeważnie mocniejszy. To piękny i wartościowy przedmiot. Mówiono: „ręce przy pracy, serce przy Bogu”, ale czasami dobrze, gdy i ręce są przy Bogu, gdy modlitwa jest dziełem ciała i duszy. No i Kościół modlitwę odmawianą na materialnym różańcu wzbogaca nieco większymi odpustami, co też ma znaczenie w całym obcowaniu świętych, czyli wzajemnej wymianie darów duchowych.

          Różaniec to także okazja do rozważania tzw. tajemnic różańcowych, czyli najważniejszych zdarzeń opisanych w Ewangelii. Tajemnice te dają okazję do rozmyślania nad życiem Jezusa, Maryi i tego, co się w Ich życiu dokonało, ale też nam pomagają w lepszym naśladowaniu tego, co w Ewangelii odnosi się do naszego życia. Popatrzmy pod tym kątem na te tajemnice (czasu już mało, więc sami sobie dopowiedzmy, jak poszczególne tajemnice wykorzystać w swoim życiu):

Tajemnice radosne – domowe: jak radzić sobie ze swoim życiem, jak obchodzić się z najbliższymi:
I - Zwiastowanie NMP
II - Nawiedzenie św. Elżbiety
III - Narodzenie Jezusa
IV - Ofiarowanie w świątyni
V - Znalezienie w świątyni
Tajemnice bolesne – śmiertelne: o cierpieniu i umieraniu, o tym, jak przemijalność naszego życia połączyć z przeznaczeniem do życia wiecznego:
I - Modlitwa w Ogrójcu
II - Biczowanie
III - Cierniem ukoronowanie
IV - Droga Krzyżowa
V - Śmierć na Krzyżu
Tajemnice chwalebne – niebieskie: o tym, co nie z tego świata, co sprawia, że już tu na ziemi dotykamy nieba:
I - Zmartwychwstanie Pana Jezusa
II - Wniebowstąpienie
III - Zesłanie Ducha Świętego
IV - Wniebowzięcie Maryi 
V - Ukoronowanie Matki Bożej na Królową nieba i ziemi

Tajemnice światła – społeczne: jak postępować z ludźmi, jak praktykować i głosić wiarę, jak żyć w Kościele:
I-Chrzest Pana Jezusa w Jordanie 
II-Wesele w Kanie Galilejskiej
III-Głoszenie Królestwa Bożego
IV-Przemienienie na górze Tabor
V-Ustanowienie Eucharystii
Różaniec może bywa trochę nudny, ale jak się nam nie nudzi myśleć i mówić o sobie, o swoich sprawach, o tym, co nas złości, o tym, co nas cieszy, o ludziach, których podziwiamy, których kochamy, jak nie nudzi nas nadzieja i miłość, jak nie nudzi nas życie i oddychanie, to i różaniec nas nie znudzi, jeśli będziemy go dobrze odmawiać. Amen.

Ks. Zbigniew Wolak

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież

   
cpr certification online
cpr certification online
cpr certification onlinecpr certification onlinecpr certification online